Pin It
 

Περιβάλλον

Ηφαίστεια – Ιαματικές Πηγές

Γενικά Χαρακτηριστικά Ηφαιστείων

01 hfaisteioΗφαίστειο είναι η ανοιχτή δίοδος από το εσωτερικό της Γης που επιτρέπει την εκροή ή έκρηξη ρευστών πετρωμάτων και αερίων από το εσωτερικό (μανδύας) στην επιφάνεια του στερεού φλοιoύ με την μορφή λάβας. Η δραστηριότητα αυτή οδηγεί στην δημιουργία ενός βουνού, το οποίο στην καθημερινή γλώσσα ονομάζουμε ηφαίστειο.

Τα ηφαίστεια πάνω στην Γη βρίσκονται συνήθως εκεί όπου δύο ή τρεις τεκτονικές πλάκες συγκρούονται ή απομακρύνονται. Αντιθέτως, ηφαίστεια δεν δημιουργούνται εκεί όπου δύο τεκτονικές πλάκες κινούνται πλευρικά η μία ως προς την άλλη. Ηφαίστεια μπορούν, επίσης, να σχηματισθούν όπου υπάρχει διάταση του γήινου φλοιού ή όπου ο φλοιός είναι πολύ λεπτός. Τέλος, τα ηφαίστεια προκαλούνται πάνω από σημεία στα οποία ο μανδύας της Γης έχει ανοδικά ρεύματα, τα αποκαλούμενα «θερμά σημεία» (hot spots), που μπορεί να βρίσκονται μακριά από τα όρια των τεκτονικών πλακών. Τέτοια ηφαίστεια βρίσκονται και σε άλλους πλανήτες ή μεγάλους δορυφόρους στο Ηλιακό Σύστημα.

Κάποτε πολλοί νόμιζαν ότι ολόκληρο το εσωτερικό της Γης ήταν μία διάπυρη μάζα υγροποιημένων πετρωμάτων και ότι ο στερεός φλοιός της Γης επιπλέει στην υγροποιημένη ολόθερμη αυτή μάζα. Σήμερα οι γεωλόγοι πιστεύουν ότι μόνο σε μερικά μέρη της Γης υπάρχουν τέτοιοι θύλακες. Αν τα στερεά πετρώματα, που βρίσκονται επάνω από αυτούς τους θύλακες, υποστούν ρήγματα ή εξασθενήσουν, το μάγμα μπορεί να βρει διέξοδο ανάμεσά τους. Αυτή η διέξοδος του μάγματος στην επιφάνεια αποτελεί την έκρηξη των ηφαιστείων. Το μάγμα που βγαίνει από το ηφαίστειο λέγεται λάβα. Η λάβα όταν βγει από το ηφαίστειο, με τον καιρό κρυώνει και στερεοποιείται. Αν εκτιναχθεί ψηλά στον αέρα, στερεοποιείται σε σκόνη που λέγεται ηφαιστειακή τέφρα ή σποδός.

02 hfaisteioΤα περισσότερα ηφαίστεια είναι βουνά. Η ηφαιστειακή δράση βοηθά στο σχηματισμό των βουνών. Αν υποθέσουμε ότι ένα ηφαίστειο ξέσπασε σε μια πεδιάδα ή κοιλάδα και όχι στην κορυφή βουνού, η λάβα που θα βγει από τον κρατήρα του μπορεί να χυθεί γύρω, όπου και θα στερεοποιηθεί. Αλλά κι αν εκτιναχθεί ψηλά στον αέρα, πάλι ένα μεγάλο μέρος της θα πέσει γύρω από τον κρατήρα. Έτσι και στις δύο περιπτώσεις σχηματίζεται ένα βουνό γύρω από τον κρατήρα. Κατά τον ίδιο τρόπο σχηματίζονται και νησιά από ηφαίστεια, όπως η Μικρή και η Μεγάλη Καμένη της Σαντορίνης. Αν στον πυθμένα της θάλασσας γίνεται έκρηξη ενός ηφαιστείου, η λάβα που συσσωρεύεται γύρω από τον κρατήρα είναι τόσο πολλή, που σχηματίζει βουνό. Το βουνό αυτό μεγαλώνει διαρκώς από τη λάβα, που ολοένα εξέρχεται από την επιφάνεια της θάλασσας. Έτσι σχηματίζεται ένα ηφαιστειογενές νησί.

Οι δύο βασικοί τύποι ηφαιστείων από γεωλογικής πλευράς είναι τα:

  • Ασπιδοειδή ηφαίστεια
  • Στρωματοηφαίστεια ή αλλιώς κωνικά ηφαίστεια

ενώ διάφορα άλλα είδη είναι:

  • οι Ηφαιστειακοί δόμοι,
  • οι Κώνοι στάχτης,
  • τα Υποθαλάσσια ηφαίστεια,
  • τα Υπερηφαίστεια, όπως καλούνται τα πλέον τεράστια ηφαίστεια
  • τα Κρυοηφαίστεια ή ηφαίστεια πάγου
  • τα ηφαίστεια λάσπης που απαρτίζουν μία ειδική ξεχωριστή κατηγορία

Οι κύριες δομές που παρατηρούνται στα ηφαίστεια είναι οι κρατήρες, οι δόμοι λάβας και οι καλντέρες.

Τα ηφαίστεια, ανάλογα με την εκδήλωση ηφαιστειακής δράσης, χαρακτηρίζονται ως ενεργά, ανενεργά ή σβησμένα. Εντούτοις, αυτή η κατάταξη μπορεί να είναι σχετικά υποκειμενική.

Ένα ηφαίστειο χαρακτηρίζεται ως ενεργό αν έχει παρουσιάσει έκρηξη κατά τους ιστορικούς χρόνους. Γενικά, οι επιστήμονες θεωρούν ένα ηφαίστειο ως ενεργό, εάν εμφανίζει σήμερα εκρηκτική δράση, ή κάποια άλλη δραστηριότητα, όπως σεισμική, ή κάποια τοπογραφική ανύψωση ή εκπομπή αερίων. Ένα ενεργό ηφαίστειο μπορεί να γίνει σβησμένο, έπειτα από μακριά περίοδο δράσης.

Από την άλλη τα ηφαίστεια που δεν εξερράγησαν κατά τους ιστορικούς χρόνους, αλλά υπάρχουν σαφή δεδομένα εκρηκτικής δραστηριότητας κατά τα τελευταία 10.000 χρόνια θεωρούνται ανενεργά, αφού είναι σε θέση να εκραγούν ξανά.

Αντίθετα, αν έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη κάποιου ηφαιστείου, αλλά δεν υπάρχει καμία καταγραφή δραστηριότητάς του στους ιστορικούς χρόνους, το ηφαίστειο χαρακτηρίζεται ως σβησμένο. Το γεγονός ότι ένα ηφαίστειο καταγράφεται ως σβησμένο, δεν σημαίνει ότι στο μέλλον δεν μπορεί να μεταπέσει στην κατηγορία των ενεργών. Είναι, επίσης, δυνατό να δημιουργηθεί ηφαίστειο σε περιοχή που πριν δεν υπήρχε.

Ελλάδα

03 hfaisteioΗ πιο πρόσφατη γεωλογικά ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Ελλάδα ξεκίνησε πριν από περίπου 5 εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Στην Ελλάδα υπάρχουν 39 ηφαίστεια. Τα μεγαλύτερα είναι της Σαντορίνης, της Μήλου, της Νισύρου και των Μεθάνων. Τα ηφαίστεια αυτά ενεργά κι ανενεργά σχηματίζουν το «Ηφαιστειακό τόξο του Νοτίου Αιγαίου», μια ηφαιστειακή ζώνη με μήκος 500 χιλιόμετρα και πλάτος 20-40 χιλιόμετρα. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται από Δυτικά προς Ανατολικά τα εξής ηφαίστεια: Σουσάκι ,Μέθανα, Μήλος, Σαντορίνη, Γυαλί, Νίσυρος και Κως.

Τα παλαιότερα ηφαιστειακά γεγονότα συνέβησαν στο Σουσάκι, την Αίγινα και τον Πόρο ενώ τα πιο πρόσφατα ηφαιστειακά κέντρα δημιουργήθηκαν στα Μέθανα, την Σαντορίνη και την Νίσυρο (περίπου 1 εκατομμύριο έτη). Επίσης παλαιότερη και όχι πλέον ενεργή είναι η ηφαιστειότητα και στα εξής μέρη: Ν. Βλυχάδες (Β. Ευβοϊκός κόλπος), Μικροθήβες μεταξύ Βελεστίνου και Αλμυρού (Ν. Μαγνησίας), Βόρειες Σποράδες και Αλμωπία.

Άλλα μικρότερα σβησμένα ηφαίστεια του ελληνικού χώρου είναι: Στην Βόρεια Εύβοια, όπου υφίστανται πολλά και μικρά ηφαίστεια (Μαλιακός κόλπος, έξοδος Παγασητικού, Όρμος Αγίου Γεωργίου, Όριο, Μετόχι, Λιχάδα-Λιχαδονήσια, Οξύλιθος). Στην Σκύρο το ηφαίστειο Μπάρες. Στις υπόλοιπες Σποράδες υφίστανται ηφαιστειακές δομές στις νησίδες Ψαθούρα και Ψαθουροπούλα. Στην Χίο, υπάρχουν ηφαιστειακές δομές στις περιοχές Αντιστρόβιλα και Εμπορικό και στον Έβρο, στην περιοχή Φερρών, όπου υπάρχουν πολλές μικρές ηφαιστειακές δομές.

Ειδικότερα:

Σαντορίνη:

04 santoriniΈχει το πιο γνωστό ηφαίστειο της Ελλάδας με δραστηριότητα που ξεκίνησε περίπου πριν από 400 χιλιάδες χρόνια. Από τότε ο κύκλος σχηματισμού- κατάρρευσης του ηφαιστείου έχει επαναληφθεί 12 φορές περίπου κάθε 20.000 χρόνια. Η τελευταία μεγάλη έκρηξη συνέβη περίπου το 1.630 π.Χ. -ήταν μια από τις μεγαλύτερες στα τελευταία 10.000 χρόνια- και δημιούργησε την μεγάλη καλδέρα στο κέντρο του νησιωτικού συγκροτήματος. Πιθανώς, η έκρηξη και το παλιρροιακό κύμα που προκάλεσε, ήταν η αιτία για το τέλος του Μινωικού πολιτισμού στην Κρήτη. Ακολούθησαν άλλες μικρότερης κλίμακας εκρήξεις, μεταβάλλοντας σε μικρό βαθμό το τοπίο, με τελευταίες το 1939-41 και το 1950. Θεωρείται από τα μεγαλύτερα υποθαλάσσια ενεργά ηφαίστεια στο κόσμο και ίσως το μόνο ηφαίστειο που η Καλντέρα του, η μεγαλύτερη του κόσμου, φθάνει μέχρι την θάλασσα. Έχει ύψος 300 μέτρα και διάμετρο 11 χιλιόμετρα.

Μήλος:

05 milosΗ ηφαιστειακή δραστηριότητα ξεκίνησε πριν 2-3 εκατομμύρια χρόνια και σταμάτησε πριν 90.000 χρόνια. Αν και δεν έχουν λάβει χώρα πρόσφατες εκρήξεις, το νησί είναι επικίνδυνο, αφού πέρα από τους σεισμούς που συνδέονται με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, έχουν λάβει χώρα φρεατικές εκρήξεις με τοπικές καταστροφές. Η πιο πρόσφατη από αυτές συνέβη μεταξύ του 1ου και του 3ου μ.Χ. αιώνα στην περιοχή της Αγίας Κυριακής. Υπάρχουν δύο σβηστά ηφαίστεια, το ηφαίστειο της Φυριπλάκας στο κεντρικό νότιο τμήμα του νησιού, που έχει ένα εντυπωσιακό κρατήρα με διάμετρο 1700 μέτρα και ύψος 220 μέτρα περίπου, και το ηφαίστειο του Tράχηλα βόρεια-βορειοδυτικά. Επίσης στο νησί υπάρχουν πολλοί ηφαιστειακοί δόμοι που αποτελούνται από λάβα που στερεοποιήθηκε πριν χυθεί και ηφαιστειακοί βράχοι λευκού χρώματος που μέσα τους έχουν βρεθεί απολιθώματα. Ακόμη στο νησί υπάρχουν και θερμές πηγές, με θερμοκρασία μέχρι 55 °C.

Νίσυρος:

06 nisyrosΗ πιο πρόσφατη μεγάλη έκρηξη πριν από 40-35 χιλιάδες χρόνια δημιούργησε μια εντυπωσιακή καλντέρα στο μέσο του νησιού, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, με ύψος 650 μέτρα και διάμετρο 3 χιλιόμετρα. Υδροθερμικές εκρήξεις που απελευθέρωσαν θερμά υγρά κατά τα τελευταία 5 χιλιάδες χρόνια οδήγησαν στην δημιουργία 5 μικρών κρατήρων μέσα στην καλντέρα. Η πιο πρόσφατη έκρηξη έγινε το 1888 και οι πιο πρόσφατες υδροθερμικές εκρήξεις συνέβησαν κατά την περίοδο 1871-73 και το 1887 δημιουργώντας τους κρατήρες Αλέξανδρο και Μικρό Πολυβώτη. Εκεί βρίσκεται και ο μεγαλύτερος υδροθερμικός κρατήρας στον κόσμο, ο Στέφανος, ο οποίος έχει διάμετρο 300 μέτρα. Στην Νίσυρο υπάρχουν και θερμές πηγές με θερμοκρασία από 30 μέχρι 60 °C εκ των οποίων οι κυριότερες είναι στα Λουτρά και τους Πάλους. Τέλος, ένας ηφαιστειακός δόμος υψώνεται στα 700 περίπου μέτρα, δίνοντας και το μεγαλύτερο υψόμετρο της νήσου.

Μέθανα:

07 methanaΣτην μικρή χερσόνησο των Μεθάνων μπορούν να βρεθούν ίχνη περισσότερων από 30 ηφαιστείων. Η δραστηριότητα τους ξεκίνησε περίπου πριν από 1,5 εκατομμύρια έτη, ενώ μια έκρηξη γύρω στο 230 π.Χ. περιεγράφηκε από συγγραφείς της αρχαιότητας όπως ο Παυσανίας και ο Οβίδιος. Η πιο πρόσφατη έκρηξη συνέβη πριν από 300 χρόνια μέσα στην θάλασσα 1,5 χιλιόμετρο βόρεια της χερσονήσου. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα έχει οδηγήσει σε έντονη υδροθερμική δραστηριότητα που αξιοποιείται στην λουτρόπολη των Μεθάνων. Το πιο μεγάλο και εντυπωσιακό ηφαίστειο είναι της Καμμένης Χώρας με διάμετρο 100 μέτρα και βάθος 60 περίπου μέτρα, ενώ το ανώτερο ύψος του κώνου είναι 425 μ.

Σουσάκι:

08 sousakiΒρίσκεται κοντά στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, σε ύψος 180 μέτρα και είναι σήμερα ανενεργό, με έντονη υδροθερμική δραστηριότητα. Περιλαμβάνει μια περιοχή 2-4 ηφαιστειακών κέντρων που ενεργοποιήθηκαν πριν από 2,7 εκατομμύρια χρόνια. Η εκπομπή θερμών αερίων, κυρίως διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου και υδροθείου που προκαλούν αποσάθρωση στα πετρώματα δημιουργώντας εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Στην περιοχή του ηφαιστείου υπάρχουν διάσπαρτες στοές (φυσικές ή τεχνητές) από τις οποίες γίνονταν εξόρυξη θείου κι εκεί συναντώνται συχνά ψόφια έντομα, πουλιά και ζώα, θανατωμένα από τα δηλητηριώδη αέρια. Στην περιοχή του ηφαιστείου υπάρχουν δύο φαράγγια τα οποία περιβάλλονται από πλαγιές με πολύ εντυπωσιακά ηφαιστειακά πετρώματα ενώ σε αυτά τρέχουν νερά που τροφοδοτούνται από πηγές διάσπαρτες κατά μήκος τους. Οι θερμές πηγές στο Λουτράκι συνδέονται με τις διεργασίες στο μαγματικό θάλαμο του Σουσακίου.

Κως:

09 kwsΗ ηφαιστειακή δραστηριότητα του νησιού ξεκίνησε περίπου πριν από 3,4 εκατομμύρια χρόνια όταν σχηματίστηκε μεγάλο τμήμα του νησιού και διακόπηκε πριν από 161 χιλιάδες χρόνια με μια τεράστια έκρηξη που απελευθέρωσε μεγάλες ποσότητες ηφαιστειακής τέφρας. Βρισκόταν στον πυθμένα της θάλασσας, ανάμεσα στην Κω και την Νίσυρο, σε βάθος μεγαλύτερο από 600 μέτρα. Το πανάρχαιο ηφαίστειο σίγησε ύστερα από εκείνη την σφοδρή έκρηξη και με το πέρασμα του καιρού σκεπάστηκε από ιζήματα πάχους δεκάδων μέτρων. Πολλές χιλιετίες αργότερα δημιουργήθηκε στην θέση του ένας άλλος υποθαλάσσιος κρατήρας, ο οποίος ονομάστηκε «Άβυσσος» που συνεχίζει να είναι ενεργός, χωρίς όμως να αποτελεί κίνδυνο για τα γύρω νησιά. Το ηφαίστειο δημιουργήθηκε στην υποθαλάσσια λεκάνη της Ανατολικής Κω και τα πυροκλαστικά υλικά που εκτοξεύτηκαν σχημάτισαν γύρω από τον κρατήρα του ένα στρώμα πάχους 120 μέτρων. Όταν έγινε η έκρηξη, η Κως αποτελείτο από δύο ξεχωριστά νησιά (τον Κέφαλο και τον Δίκαιο) και στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κω και την Τήλο δεν υπήρχε άλλο νησί, καθώς όλα τα γύρω νησιά (Νίσυρος, Γυαλί, Περγούσα, Παχειά και Στρογγυλή) δημιουργήθηκαν από την ηφαιστειακή δράση αργότερα. Τα πυροκλαστικά υλικά που εκτοξεύτηκαν (240 δισεκατομμύρια τόνους λιωμένο πέτρωμα) «ένωσαν» τον Κέφαλο και τον Δίκαιο προσδίδοντας στην Κω την μορφή που έχει σήμερα.

Γυαλί:

10 gyaliΕίναι ένα από τα νησιά της συστάδας της Νισύρου κι έχει ένα μικρό ανενεργό ηφαίστειο που δημιουργήθηκε πρόσφατα μετά την διακοπή της δραστηριότητας του ηφαιστείου της Κω. Δεν υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες για εκρήξεις, αλλά οι πιο πρόσφατοι σχηματισμοί ελαφρόπετρας εντοπίστηκαν πάνω από εδάφη που περιέχουν κεραμικά και νεολιθικά είδη τέχνης από οψιδιανό. Βρίσκεται σε απόσταση 7 περίπου χιλιομέτρων από το ηφαίστειο της Νισύρου κι έχει δύο ηφαιστειακούς δόμους, τον βορειοανατολικό και τον νοτιοδυτικό, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με ένα στενό ισθμό.

Κολούμπο:

11 koloumboΕίναι ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο 7 χιλιόμετρα βόρειο-ανατολικά της Σαντορίνης. Εντοπίστηκε μετά από μια τεράστια έκρηξη στις 27 Σεπτεμβρίου 1650, την μεγαλύτερη έκρηξη της περασμένης χιλιετίας στην Ανατολική Μεσόγειο που οδήγησε στον θάνατο 70 ατόμων και 1.000 ζώων στην Σαντορίνη από δηλητηριώδη αέρια που εκλύονταν επί μήνες από το ηφαίστειο. Από την λάβα σχηματίστηκε μικρή νησίδα, η οποία, όμως, εξαιτίας των θαλασσίων κυμάτων, γρήγορα κατέρρευσε σε ύφαλο. Από την κατάρρευση αυτή προκλήθηκε τσουνάμι, το οποίο προκάλεσε ζημιές μέχρι και σε απόσταση 150 χιλιομέτρων. Σήμερα έχει ύψος 280 μέτρων (σε σχέση με τον περιβάλλοντα θαλάσσιο πυθμένα) και βρίσκεται περίπου 18 μέτρα κάτω από την στάθμη της θάλασσας. Ο κρατήρας του έχει διάμετρο περίπου 3 χιλιομέτρων και βάθος 512 μέτρων. Σε μεγάλη έκταση γύρω από το ηφαίστειο έχουν εντοπιστεί υδροθερμικά φρέατα από τα οποία αναβλύζει καυτό νερό, έως και 220ο C, με διαλυμένα μεταλλικά στοιχεία και τα οποία φιλοξενούν ένα σπάνιο οικοσύστημα από νηματοειδή βακτήρια. Θεωρείται το πιο ενεργό υποθαλάσσιο ηφαίστειο της Ευρώπης και επικίνδυνο εξαιτίας της παρελθοντικής καταστροφικής του δραστηριότητας.

Ιαματικές Πηγές

12 iamatikesΙαματικές ονομάζονται οι πηγές τα νερά των οποίων έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Τα ιαματικά νερά πηγάζουν μέσα από πετρώματα και κατά την διαδρομή τους μέχρι την επιφάνεια της Γης, αποκτούν τα μεταλλικά συστατικά τους στα οποία οφείλεται και η θεραπευτική τους δράση. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των νερών αυτών ήταν γνωστές από τα ιστορικά χρόνια. Ο Ηρόδοτος φέρεται να είναι ο πρώτος που παρατήρησε την θεραπευτική τους επίδραση στον άνθρωπο, ενώ ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε συστηματικά με το αντικείμενο, κατηγοριοποίησε τις πηγές και κατέγραψε τις ασθένειες στις οποίες είχαν ευεργετική επίδραση.

Ανάλογα με την σύνθεση των μεταλλικών νερών τους, οι ιαματικές πηγές μπορούν να ορισθούν ως αλκαλικές, χλωριονατριούχες, σιδηρούχες, θειούχες, υδροθειούχες, ιωδιούχες, ραδιενεργές κλπ. Η θεραπευτική τους δράση είναι τριπλής φύσεως: μηχανική, θερμική και χημική. Η μηχανική δράση οφείλεται κυρίως στην άνωση και στην υδροστατική πίεση. Η θερμική δράση οφείλεται στην διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ νερού και ανθρώπινου σώματος. Η χημική δράση οφείλεται στην επαφή του δέρματος με τα μεταλλικά στοιχεία του νερού καθώς και στην διείσδυσή τους σε αυτό.

Ανάλογα με το είδος της υδροθεραπείας, έχουμε την εσωτερική υδροθεραπεία, όταν τα ιαματικά νερά χρησιμοποιούνται για πόση (ποσιθεραπεία) και την εξωτερική υδροθεραπεία, όταν τα ιαματικά νερά χρησιμοποιούνται για λουτρό (λουτροθεραπεία).

Η Ελλάδα θεωρείται το μέρος που έχει τις περισσότερες ιαματικές πηγές απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες αφού απαριθμεί πάνω από 200 ιαματικές πηγές. Σε λειτουργία βρίσκονται περίπου 70, 45 εκ των οποίων λειτουργούν υπό την αρμοδιότητα του ΕΟΤ. Οι πιο γνωστές από αυτές είναι:

Λουτρά Αιδηψού

13 loutra aidipsouΤα ιαματικά λουτρά της είναι γνωστά από τα αρχαιοελληνικά χρόνια. Η Αιδηψός, λόγω της ευεργετικής δράσης των ιαματικών πηγών της, υπήρξε σημαντικό θέρετρο από την αρχαιότητα γεγονός που αναφέρεται από τον Αριστοτέλη, τον Πλούταρχο και τον Στράβωνα. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, γνώρισε το αποκορύφωμα της δόξας της κατά την διάρκεια των Ρωμαϊκών Χρόνων, την εποχή που την επισκεπτόταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας. Σήμερα αποτελούν ίσως την πιο ονομαστή λουτρόπολη της Ελλάδας. Από τις θερμομεταλλικές πηγές της το νερό αναβλύζει μέσα από πετρώματα και από βάθος 3.000 μέτρων, σε θερμοκρασία περίπου 75 βαθμών Κελσίου.

Λουτρά Καμένων Βούρλων

14 kammena vourlaΤα Καμένα Βούρλα είναι από τις πιο γνωστές λουτροπόλεις της χώρας. Οι ιαματικές πήγες της αναβλύζουν από τους πρόποδες του βουνού Κνημίδα και έχουν την ίδια χημική σύσταση, αλλά διαφορετική θερμοκρασία και ραδιενέργεια. Εκτός από τις ραδιενεργές πηγές, υπάρχει η υδρόθειο-χλωριονατριούχος πηγή, μια σιδηρούχος και η καλλυντική πηγή της Αφροδίτης, που περιέχει κολλοειδές θείον.

 

 
Λουτρά Λουτρακίου

15 loutrakiΤο Λουτράκι Κορινθίας αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές λουτροπόλεις της Ελλάδας. Την πρώτη γραπτή αναφορά στα νερά του Λουτρακίου την συναντάμε στον Ξενοφώντα. Οι πηγές λένε ότι χάρη σ' αυτά θεραπεύτηκε ο Σύλλας και στόμα με στόμα το μυστικό έμαθαν οι πάντες στην ρωμαϊκή επικράτεια. Οι Θέρμες, το σημερινό Λουτράκι, θεωρείται η αρχαιότερη ελληνική λουτρόπολη. Το πρώτο δημοτικό «λουτρικό κατάστημα» έγινε το 1874. Η ανάπτυξη του σαν λουτρόπολη οφείλεται βασικά στις θερμές και ιαματικές του πηγές, αλλά και στο ήπιο και ξηρό κλίμα του. Οι θερμές πηγές περιέχουν πολύ χλωριούχο νάτριο γι’ αυτό κι έχουν θεραπευτική ικανότητα αλλά και το πόσιμο νερό που βγαίνει από τα πηγάδια της περιοχής, έχει μεγάλη σημασία για την υγεία. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες οφείλονται κυρίως στην μικρή ποσότητα μαγνησίου που περιέχει.

Λουτρά Μεθάνων

16 methanaΟι Ιαματικές πηγές των Μεθάνων είναι αποτέλεσμα της ηφαιστειακής δράσης, ονομαστές εδώ και χιλιάδες χρόνια για την αποτελεσματική και σωτήρια επίδρασή τους στην υγεία και την ομορφιά. Κείμενα του Παυσανία, του Στράβωνα και του Οβίδιου, μαρτυρούν την ύπαρξη και την φήμη τους από τους αρχαίους χρόνους. Η οργανωμένη χρήση των θειούχων πηγών των Αγίων Αναργύρων άρχισε το 1870. Ουσιαστικά πρόκειται για ιαματικά νερά, πλούσια σε πολύτιμα ιχνοστοιχεία μετάλλων και ορυκτών, με ευεργετικές ιδιότητες για πολλές παθήσεις.

 Λουτρά Πόζαρ

17 pozarΣτο Λουτράκι νομού Πέλλας, 13 χλμ. δυτικά της Αριδαίας, υπάρχουν οι μεταλλικές πηγές Λουτρά Λουτρακίου ή Λουτρά Πόζαρ που αναβλύζουν σε θερμοκρασία 37° Κελσίου, με αξιόλογη χημική σύσταση. Η Λουτρόπολη είναι χτισμένη μέσα σ' ένα καταπράσινο δάσος αξεπέραστης ομορφιάς. Την διασχίζει ο Θερμοπόταμος, που πηγάζει από τον βορά (Καϊμάκτσαλαν) με κρυστάλλινο γάργαρο νερό αλλά σε αρκετά σημεία το ζεστό νερό αναβλύζει ελεύθερο και χύνεται στο ρέμα (εξ ου και το όνομά του). Το νερό έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείκνυνται για λουτροθεραπεία και ποσιοθεραπεία ή για τόνωση και χαλάρωση. Τα λουτρά είναι γνωστά από παλαιότατων χρόνων. Γραπτές πηγές μιλούν για χρήση των ιαματικών νερών, τόσο την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου όσο και επί Ρωμαϊκής και Βυζαντινής περιόδου.

Άλλες γνωστές ιαματικές πηγές της Ελλάδας ανά γεωγραφικό διαμέρισμα ενδεικτικά είναι οι εξής:

Θράκη

  • Τραϊανούπολης Έβρου
  • Γεννησέας Ξάνθης
  • Ψαρόθερμα Σαμοθράκης

Μακεδονία

  • Παρανεστίου Δράμας
  • Νιγρίτας και Σιδηροκάστρου Σερρών
  • Πικρολίμνης και Σκρα Κιλκίς
  • Ελευθερές Καβάλας
  • Αμμουδάρας Καστοριάς
  • Ξυνού Νερού Φλώρινας
  • Βελβεντού Κοζάνης
  • Σουρωτής, Απολλωνίας, Θέρμης, Σεδών και Λαγκαδά Θεσσαλονίκης
  • Αγίας Παρασκευής Κασσάνδρας Χαλκιδικής

Θεσσαλία

  • Τσάγεζι Λάρισας
  • Δρανίτσας και Σμοκόβου Καρδίτσας

Ήπειρος

  • Καβασίλων Ιωαννίνων
  • Βρωμονερίου και Λυζαριάς Κόνιτσας
  • Πρέβεζας
  • Χανόπουλου και Μιτανίου Άρτας

Ιόνιον Πέλαγος

  • Ξύγγια Ζακύνθου
  • Λουτρά Θερμών Ικαρίας

Στερεά Ελλάδα

  • Πλατύστομου, Υπάτης και Θερμοπυλών Φθιώτιδας
  • Ψωρονέρια Άμφισσας
  • Τρύφοι Αιτωλοακαρνανίας
  • Βουλιαγμένης Αττικής

Πελοπόννησος

  • Κυλλήνης και Καϊάφα Ηλείας
  • Λουτρά Ηραίας Αρκαδίας

Αιγαίο Πέλαγος

  • Κουρνού Λήμνου
  • Πολιχνίτου, Θερμές Κουρτζή, Αγίου Ιωάννη Λισβορίου, Αγίας Μελανής Θερμής Μυτιλήνης κ.α. Λέσβου
  • Αγιάσματα Κεράμου Χίου
  • Σάριζας Άνδρου
  • Λάκκου, Μακρινού, Πικροπηγής ή Τσιλλονέρι, Προβατά, Αλυκής κ.α. Μήλου
  • Νίσυρου
  • Θερμών, Αγίων Αναργύρων, Κακκάβου κ.α. Κύθνου
  • Θερμά της Κω
  • Καλλιθέας Ρόδου

Κρήτη

  • Λέντας Ηρακλείου

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/
http://www.geo.auth.gr/765/2_landforms/21_volcano_types.htm
http://racce.nhmc.uoc.gr/files/items/8/899/poster20_greekreduced.pdf?rnd=1355135904
http://www.geo.auth.gr/courses/ggg/ggg105y/html/coassooaea.html
http://aktines.blogspot.nl/2015/10/blog-post_20.html
http://www.methanavolcano.gr/volcano.htm
http://users.sch.gr/ppapachr/sousaki/sousaki.html
http://infomust.gr/τα-10-καλυτερα-ιαματικα-λουτρα-στην-ελλα/
http://enlefkotv.com/ideesdet.php?id_id=195
http://www.thessalonikiartsandculture.gr/life/fysiki-zwi/iamatikes-piges-se-oli-tin-ellada#.WEBPpueg_IX
http://www.agiotatos.gr/greekhistory/geography/2009-07-21-15-56-56.html

Pin It

Ενημερωθείτε καθημερινά και μέσα από τις συνδέσεις του Ινστιτούτου - στα παρακάτω κοινωνικά δίκτυα

1 facebook2 twitter3 youtube4 tumblr5 pinterest6 linked7 stumbleupon8 vk9 Medium

Σχετικά με Εμάς

Το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Ελληνικού Πολιτισμού «ΕΛΞΕΥΣΙΣ», είναι Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με έδρα τον Βόλο. Παρ' ό,τι προϋπήρχε σαν πολιτιστικός φορέας, προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας του Ινστιτούτου, από την πολιτιστική πρόκληση των δράσεων, εκτός των Ελλαδικών πλέον συνόρων.

Φορέας πολιτισμού, με πολυετή πείρα και έντονη δραστηριότητα στις τέχνες και τον πολιτισμό. Ανάμεσα στους σκοπούς του είναι και οι προσεγγίσεις των πολιτισμικών – πολιτιστικών διαδρομών που αφορούνε στο σύνολό τους τον ελληνικό πολιτισμό, από την γέννησή του έως και σήμερα, αλλά και την διάδοσή του σε όλον τον κόσμο.


Περισσότερα...

Στοιχεία - Διεύθυνση

Επικοινωνία
"ΕΛΞΕΥΣΙΣ"
Παγκόσμιο Ινστιτούτο Ελληνικού Πολιτισμού
+30 24210 20038 / + 30 698 8085300
info@elxefsis.com
elxefsis@gmail.com
Διεύθυνση
Γαλλίας 73 / Μαγνησία - Βόλος
Τ.Κ. 38221