Pin It
 

Το Παρόν
Άρθουρ Σοπενχάουερ

Σε όλη την διάρκεια της ζωής μας, αυτό που πραγματικά έχουμε μέσα μας είναι το παρόν και μόνο αυτό. Η μόνη διαφορά είναι ότι στην αρχή της ζωής μας περιμένουμε ένα μεγάλο μέλλον, ενώ προς το τέλος της ζωής μας αναπολούμε ένα μεγάλο παρελθόν επίσης ότι η ιδιοσυγκρασία μας, αλλά όχι ο χαρακτήρας μας, υφίσταται κάποιες γνωστές και μη εξαιρετέες αλλαγές, μέσα απ’ τις οποίες το παρόν παίρνει κάθε φορά διαφορετική απόχρωση.

Σε κάθε περιστατικό της ζωής μας, μόνο για μια στιγμή μπορούμε να πούμε ότι Είναι- μετά απ’ αυτό θα λέμε επ’ άπειρον ότι Ήταν. Κάθε βράδυ μας κάνει φτωχότερους κατά μία μέρα. Θα έπρεπε ίσως να θυμώνουμε βλέποντας αυτόν τον ελάχιστο χρόνο που έχουμε να εξαντλείται σιγά-σιγά, αν δεν ήμασταν βαθιά μέσα μας σίγουροι, ότι η πηγή της αιωνιότητας μας ανήκει κι ότι απ’ αυτήν θα μπορούμε πάντα να ανανεώνουμε το χρόνο της ζωής.

Σκέψεις όπως οι παραπάνω μπορούν πράγματι να εδραιώσουν την άποψη ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη σοφία από την απόλαυση του παρόντος κι από την αναγόρευση αυτής της απόλαυσης σε σκοπό της ζωής· αφού μόνο το παρόν είναι πραγματικό, όλα τα άλλα δεν είναι παρά ένα παιχνίδι του μυαλού. Όμως αυτός ο στόχος θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί και μέγιστη ανοησία, γιατί για κάτι που την επόμενη κιόλας στιγμή εξαφανίζεται σαν όνειρο δεν αξίζει τον κόπο να καταβάλλουμε την οποιαδήποτε προσπάθεια.

Οι σκηνές της ζωής μας μοιάζουν με χοντροφτιαγμένα ψηφιδωτά, που από κοντά δεν κάνουν καμιά εντύπωση, ενώ από μακριά αναδεικνύουν όλη την ομορφιά τους. Έτσι, όταν αποκτήσουμε κάτι που επιθυμούσαμε πολύ, μπορεί ν’ ανακαλύψουμε ότι δεν αξίζει τον κόπο- ζούμε πάντα με την προσδοκία του καλύτερου, ενώ ταυτόχρονα μετανιώνουμε για πράξεις και νοσταλγούμε πράγματα που ανήκουν στο παρελθόν. Αποδεχόμαστε το παρόν σαν κάτι προσωρινό και το βλέπουμε μόνο σαν μέσο επίτευξης του σκοπού μας.

Συνήθως λοιπόν οι άνθρωποι, όταν η ζωή τους πλησιάζει στο τέλος της, ανακαλύπτουν ότι έζησαν τη ζωή τους σε μια παρένθεση, και με έκπληξή τους διαπιστώνουν ότι κάτι που άφησαν να περάσει απαρατήρητο κι ανεκμετάλλευτο ήταν η ίδια τους η ζωή, κι ότι αυτήν ακριβώς περίμεναν όσο ζούσαν.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε γενικά για τον άνθρωπο ότι, παραπλανημένος απ’ την ελπίδα, πέφτει αμαχητί στα χέρια του θανάτου.

Άρθουρ Σοπενχάουερ

Απόσπασμα από το βιβλίο του  «Η τέχνη να επιβιώνεις»

Πηγή: https://antikleidi.com/2017/07/20/techni-na-epivioneis/

Pin It

Σχετικά με Εμάς

Το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Ελληνικού Πολιτισμού «ΕΛΞΕΥΣΙΣ», είναι Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με έδρα τον Βόλο. Παρ' ό,τι προϋπήρχε σαν πολιτιστικός φορέας, προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας του Ινστιτούτου, από την πολιτιστική πρόκληση των δράσεων, εκτός των Ελλαδικών πλέον συνόρων.

Φορέας πολιτισμού, με πολυετή πείρα και έντονη δραστηριότητα στις τέχνες και τον πολιτισμό. Ανάμεσα στους σκοπούς του είναι και οι προσεγγίσεις των πολιτισμικών – πολιτιστικών διαδρομών που αφορούνε στο σύνολό τους τον ελληνικό πολιτισμό, από την γέννησή του έως και σήμερα, αλλά και την διάδοσή του σε όλον τον κόσμο.


Περισσότερα...

Στοιχεία - Διεύθυνση

Επικοινωνία
"ΕΛΞΕΥΣΙΣ"
Παγκόσμιο Ινστιτούτο Ελληνικού Πολιτισμού
+30 24210 20038 / + 30 698 8085300
info@elxefsis.com
elxefsis@gmail.com
Διεύθυνση
Γαλλίας 73 / Μαγνησία - Βόλος
Τ.Κ. 38221